Passport
Pytania i odpowiedzi
Wszystko, o co ludzie pytają, zanim go zainstalują: czym jest, czego potrzebuje i co robi z Twoimi zdjęciami. Krótkie odpowiedzi, bez marketingu.
Passport to aplikacja na iPhone’a Duo, która zamienia Twoją bibliotekę zdjęć w książeczkę Twoich podróży. Odczytuje, gdzie i kiedy zrobiono Twoje zdjęcia, grupuje je w podróże i drukuje jedną pieczątkę za każdy kraj, który sfotografowałeś. Otwórz telefon, a książeczka otworzy się razem z nim: okładka na zewnątrz, rozkładówki w środku.
Dowolnego iPhone’a z iOS 27.1 lub nowszym. Passport jest stworzony dla iPhone’a Duo: otwórz telefon, a książeczka rozłoży się na oba ekrany, ze zgięciem dokładnie tam, gdzie byłby grzbiet prawdziwej książeczki. Na każdym innym iPhonie pokazuje jedną stronę naraz i wszystko nadal działa. Po prostu najlepiej wypada na telefonie, który się składa.
Z grubsza trzy rzeczy. Pokazać jeden układ na zewnętrznym ekranie, gdy telefon jest zamknięty, i inny, znacznie większy, na wewnętrznym, gdy jest rozłożony. Rozmieścić treść po obu stronach podziału biegnącego środkiem otwartego ekranu, zamiast malować po nim. I reagować, gdy zawias przechodzi od zamkniętego przez półotwarty do płaskiego.
Passport korzysta ze wszystkich trzech: okładka rysowana jest na zewnętrznym ekranie, dwie połowy wewnętrznego stają się lewą i prawą stroną otwartej książeczki, a rowek pośrodku traktowany jest jak grzbiet książki, nie jak przeszkoda.
Na podstawie samych fotografii. Passport odczytuje miejsce i datę zapisane w każdym zdjęciu, grupuje je w pobyty i pieczętuje kraj, gdy naprawdę spędziłeś tam czas — kilka zdjęć w jednym miejscu, nie pojedyncze ujęcie podczas przesiadki. Podróż, którą ledwo fotografowałeś, nie drukuje niczego, i to celowo: słaba pieczątka jest gorsza niż żadna.
Nic nie jest wnioskowane z Twojego kalendarza, poczty ani kontaktów. Jeśli czegoś nie ma na zdjęciu, Passport o tym nie wie.
Nie, ani jednego, ani drugiego. Nie ma konta, logowania, chmury ani synchronizacji. Passport działa w całości na telefonie, i tak samo z wyłączoną siecią.
Nic o tym, gdzie byłeś. Twoja biblioteka zdjęć jest odczytywana na urządzeniu i nic o Twoich miejscach ani podróżach nigdy nie jest wysyłane. Nie ma konta. Aplikacja przesyła anonimowe dane o użyciu i awariach, by mogła się poprawiać — niepowiązane z Tobą, nieużywane do śledzenia — i możesz to wyłączyć w Ustawieniach.
Jedyny wyjątek uruchamiasz sam: pocztówka, którą zdecydujesz się udostępnić. Wychodzi jako zwykły obraz przez standardowy arkusz udostępniania do tego, komu ją wyślesz.
Nie. To pamiątka — prywatny zapis tego, gdzie zrobiono Twoje fotografie, w formie książeczki, bo to miły sposób, by spojrzeć wstecz na dekadę podróży.
Nie da się nim przekroczyć granicy ani potwierdzić tożsamości. Nie nosi żadnego godła państwowego, nie odtwarza żadnej prawdziwej pieczątki granicznej i nie kopiuje żadnej strony istniejącego dokumentu.
Każda książeczka, którą drukuje Passport, nosi wiersz To nie jest dokument podróży.
Jeszcze się nie ukazał. Passport trafi do App Store jako płatna aplikacja: kupujesz raz i jest Twoja, ze wszystkimi funkcjami — bez subskrypcji i bez zakupów w aplikacji. Strona mówi „wkrótce” zamiast podawać miesiąc, bo data nie jest ustalona, a data, którą musielibyśmy przesunąć, jest gorsza niż żadna.
Ze strony z tapetami. Czterdzieści osiem krajów, każdy narysowany na oba ekrany: okładka paszportu na zewnętrzny i opieczętowana strona wizowa na wewnętrzny, w prawdziwych wymiarach ekranów. Są darmowe, nie wymagają konta, a strona jest w dwudziestu dziewięciu językach.
Mapa daje Ci punkty na płaszczyźnie i pozwala się po nich przesuwać. Passport daje Ci dokument, który kartkujesz. Podróże stają się stronami, pobyty pieczątkami, a najnowsze podróże idą pierwsze, starsze blakną za nimi.
Różnica widać w praktyce: mapa odpowiada na „gdzie byłem?”, książeczka odpowiada na „jaki był ten rok?”.