Passport
Spurningar og svör
Allt sem fólk spyr um áður en það setur það upp: hvað það er, hvað það þarf og hvað það gerir við myndirnar þínar. Stutt svör, engin markaðssetning.
Passport er forrit fyrir iPhone Duo sem breytir myndasafninu þínu í hefti um ferðalögin þín. Það les hvar og hvenær myndirnar þínar voru teknar, flokkar þær í ferðir og prentar einn stimpil fyrir hvert land sem þú hefur myndað. Opnaðu símann og heftið opnast með honum: kápan að utan, opnurnar að innan.
Hvaða iPhone sem er með iOS 27.1 eða nýrra. Passport er gert fyrir iPhone Duo: opnaðu símann og heftið breiðir úr sér yfir báða skjái, með brotið nákvæmlega þar sem kjölur alvöru heftis væri. Á öllum öðrum iPhone-símum sýnir það eina síðu í einu, og allt virkar samt. Það er einfaldlega best á síma sem brotnar saman.
Þrennt, gróflega. Sýnt eina uppsetningu á ytri skjánum meðan síminn er lokaður og aðra, mun stærri, yfir innri skjáinn þegar hann er opnaður. Raðað efni sitt hvorum megin við skilin sem liggja niður miðjan opna skjáinn, í stað þess að mála yfir þau. Og brugðist við á meðan lömin færist milli þess að vera lokuð, hálfopin og flöt.
Passport notar allt þrennt: kápan er teiknuð á ytri skjáinn, helmingarnir tveir á innri skjánum verða vinstri og hægri síða opins heftis, og rennan í miðjunni er meðhöndluð sem kjölur bókarinnar, ekki sem hindrun.
Út frá ljósmyndunum sjálfum. Passport les staðinn og dagsetninguna sem skráð eru í hverri mynd, flokkar þær í dvalir og stimplar land þegar þú hefur í raun eytt tíma þar — nokkrar myndir á einum stað, ekki ein mynd í millilendingu. Ferð sem þú myndaðir varla prentar alls ekkert, og það er með vilja gert: rýr stimpill er verri en enginn.
Ekkert er ályktað út frá dagatalinu þínu, tölvupóstinum eða tengiliðunum. Ef það er ekki á ljósmynd veit Passport ekki af því.
Nei, hvorugt. Það er enginn reikningur, engin innskráning, ekkert ský og engin samstilling. Passport vinnur alfarið í símanum, og nákvæmlega eins án nets.
Engu um hvar þú hefur verið. Myndasafnið þitt er lesið í tækinu og ekkert um staðina þína eða ferðirnar er nokkurn tímann sent upp. Það er enginn reikningur. Forritið sendir nafnlaus notkunar- og hrungögn svo það geti batnað — ekki tengd þér, ekki notuð til rakningar — og þú getur slökkt á því í Stillingum.
Eina undantekningin er alfarið í þínum höndum: póstkort sem þú kýst að deila, sem fer sem venjuleg mynd í gegnum venjulega deilingarvalmynd, til þess sem þú sendir það.
Nei. Það er minjagripur — einkaskrá yfir hvar ljósmyndirnar þínar voru teknar, í formi heftis, því það er falleg leið til að líta um öxl yfir áratug af ferðalögum.
Það er ekki hægt að nota til að fara yfir landamæri eða sanna hver þú ert. Það ber ekkert skjaldarmerki ríkis, líkir ekki eftir neinum raunverulegum landamærastimpli og afritar enga síðu úr raunverulegu skjali.
Hvert hefti sem Passport prentar ber línuna Ekki ferðaskilríki.
Það er ekki komið út enn. Passport kemur í App Store sem greitt forrit: þú kaupir það einu sinni og það er þitt, með öllum eiginleikum — engin áskrift, engin innkaup í forritinu. Síðan segir „væntanlegt“ í stað þess að nefna mánuð, því dagsetningin er ekki fastsett, og dagsetning sem við þyrftum að færa er verri en engin.
Á bakgrunnasíðunni. Fjörutíu og átta lönd, hvert teiknað fyrir báða skjái: vegabréfskápa fyrir þann ytri og stimpluð vegabréfsáritunarsíða fyrir þann innri, í réttum skjástærðum. Þeir eru ókeypis, þurfa engan reikning, og síðan er á tuttugu og níu tungumálum.
Kort gefur þér punkta á fleti og lætur þig færa þig um þá. Passport gefur þér skjal sem þú flettir í gegnum. Ferðir verða síður, dvalir verða stimplar, og nýjustu ferðirnar koma fyrst, þær eldri þynnast út fyrir aftan.
Munurinn skiptir máli í reynd: kort svarar „hvar hef ég verið?“, hefti svarar „hvernig var það ár?“.